Iwermektyna

Podstawowe informacje o iwermektynie

 

Nazwa produktu: Iwermektyna

CAS: 70288-86-7

MF: C48H74O14

MW: 875,09

Numer EINECS: 274-536-0

Wygląd: Biały proszek

Iwermektyna, zwana także Ivomec, jest lekiem, który ma dobry wpływ na leczenie chorób roztoczy. W przypadku nadmiernego zaangażowania może spowodować zatrucie. Objawy zatrucia iwermektyną są następujące: wymioty, przyspieszony oddech, osłabienie i paraliż rąk i nóg oraz zastoinowa niewydolność serca, która może spowodować śmierć.

Ratunek:Wystarczy zażyć doustnie napój detoksykujący z lukrecji z fasoli mung zawierający 10% glukozy i w razie potrzeby wstrzyknąć deksametazon.

Iwermektyna jest białym lub jasnożółtym krystalicznym proszkiem, rozpuszczalnym w alkoholu metylowym, estrach i węglowodorach aromatycznych, ale także w wodzie. Iwermektyna jest rodzajem antybiotyku, który ma działanie napędowe i zabijające nicienie, owady i roztocza. Zastrzyki i kołaczyki wykonane z iwermektyny są stosowane głównie w leczeniu nicieni żołądkowo-jelitowych zwierząt gospodarskich, hipodermozy bydła, larw much cielęcych, larw much nosowych owiec oraz świerzbu owiec i świń. Poza tym iwermektyna może być również dostępna do leczenia nicieni pasożytujących na roślinach (ascarid, robak płucny) u drobiu. Ponadto można go również przekształcić w insektycyd rolniczy do zabijania roztoczy, plutelli xylostella, gąsienicy kapusty, minarki liściowej, filoksery i nicieni, które są szeroko pasożytniczymi roślinami. Najbardziej wyróżniającą cechą tego środka owadobójczego jest to, że ma on niewiele skutków ubocznych i może wywoływać i zabijać jednocześnie wiele rodzajów pasożytów, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych.

Iwermektyna jest rodzajem pestycydu botanicznego wytwarzanego z cynanchum komarovii, sophora alopecuroides i wielu innych roślin oraz kawałków chińskich ziół poprzez mielenie, rozpuszczanie, dodawanie promotorów i penetrantów oraz przetwarzanie mieszanin. Jego mechanizm działania opiera się głównie na zatruciu kontaktowym z toksycznością żołądkową jako uzupełnieniem, co działa promująco na wzrost roślin. Można go stosować do zapobiegania i zabijania wszelkiego rodzaju mszyc i defoliatorów. Jeśli zostanie rozcieńczony wodą 1000-2000 razy i wysterylizowany, efekt zwalczania może osiągnąć ponad 98%. Iwermektyna to nowa generacja pestycydów botanicznych, które charakteryzują się niską toksycznością, niską pozostałością i nie stanowią zagrożenia dla ludzi, zwierząt gospodarskich i środowiska.

Owadobójczy mechanizm iwermektyny polega na hamowaniu syntezy chityny w naskórku owadów. Głównym składnikiem chlorobenzuronu jest trucizna żołądkowa, ale może ona również przedostać się do naskórka owadów i wywołać efekt. Zapobieganie i zwalczanie defoliatora ma wiele zalet, takich jak specjalny mechanizm działania, dobry efekt, długi okres pozostałości, niski koszt, tolerancja na opady deszczu, niełatwa do wytworzenia odporność na środki owadobójcze i bezpieczna dla roślin, ludzi, zwierząt gospodarskich i środowiska.

1. Dostępna jest iwermektyna do kontrolowania i leczenia skrętu onchocerca, a jej niepożądane działanie jest mniejsze niż karbamazyny.
2. Iwermektyna może być stosowana jako rodzaj leku przeciwrobaczego i ma działanie przeciwrobacze wobec nicieni, tęgoryjców, glisty, robaków, owadów i roztoczy.

Uważa się, że w działaniu IVM biorą udział dwa mechanizmy działania. Pierwsze to działanie pośrednie, w wyniku którego zmniejsza się ruchliwość mikrofalarii, co z kolei pozwala komórkom cytotoksycznym żywiciela na przyleganie do pasożyta, co skutkuje eliminacją z żywiciela. Działanie to może wynikać ze zdolności IVM do działania albo jako agonista kwasu -aminomasłowego (GABA), albo jako induktor napływu jonów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji i paraliżu mięśni. Napływ jonów chlorkowych wydaje się być bardziej prawdopodobnym mechanizmem. Ostatnio wykazano, że IVM wiąże się nieodwracalnie z bramkowanym glutaminianem kanałem chlorkowym nicienia Haemonchus contortus, podczas gdy kanał ma konformację otwartą. Wiązanie pozostaje wówczas zablokowane w otwartej konformacji, umożliwiając jonom przejście przez błonę, co prowadzi do paraliżującego działania IVM. Efektem tego działania jest szybki spadek koncentracji mikrofilarii.

Drugie działanie IVM prowadzi do degeneracji mikrofilarii w macicy. Działanie to spowodowałoby uwolnienie mniejszej liczby mikrofilarii z samic robaków i trwałoby to przez dłuższy czas. Obecność zdegenerowanych mikrofilarii w macicy uniemożliwia dalsze zapłodnienie i produkcję mikrofilarii.

Popularne Tagi: iwermektyna, Chiny dostawcy iwermektyny